ســـــــــــــــــــپیده هـــــــــا

+ میخواستم سربگذارم به شانه یی

میخواستم  که سر بگذارم به شانه یی

هــر روز را گریه کنــــــــم بی بهانه یی

صــد نو بهار مرده بُدم  ، شُــــکر  آمدی

در روز هـــــــای بیــدلی و غمگنانه یی

امروز من دوباره پــس از سالها ، خودم

پس یافتـــم ، ز جاذبه  ی عاشقانه یی

پاییــــ ــــــز  زرنــگار دم شاعرانه یست

پاییـــــــــز را زعــشق پذیرم نشانه یی

امروز تاک خشک تن از عشق بر گرفت

انگور دل نشاط  زند ســـــــــرجوانه یی

ای آرزوی دیر بدســـــــــــــــت آمده بیا

پنهان زچـــشم بد کنمت چون خزانه یی

ای صبــــــــح طالعـــم تو بمان پایدار ! تا..

باور کـــنم دو چـــشم خدا را به خانه یی

خـــــــــط میـــزنم دوباره ز نو مینویسمت

ازلحـــظه های سرزده یی شاعرانه یی

کی میشه زندگی ز همینجا شروع کنم؟

آغـــــــــــــاز  را دوباره بخنـــدم زمانه یی

این کیست در دلم شـــکر و قند میشکند؟

تلخِ  لبــــــــم شــــیرین  کند با ترانه یی

انجیلا پگاهی

+ بیتو مرا کشد بخدا ...

بی تو مرا کــــــــــــــــــشد بخدا انتـــظار ها
برگرد تا که باز بیـــــــــــــــــــــــــابم قرار ها
رنگی به گونه ام شکــــــــــــــفاند رسیدنت
زیبا شود دوباره به رنـــــــــــــــــــگ انــار ها
چی فکر میکنی بمن این گونه ساده است؟
ماندن میان اینهمه سوز و شـــــــــــــرار ها
سنگینی دقایق و کندیی لحـــــــــــظه ها
برده ست تاب و طاقتم این گه شـــــمار ها
بر گرد با تبسمی شادی به ســــــــوی من
کز بودنت جوان شوم با بهـــــــــــــــــــار ها



انجیلا پگاهی

+ شرح دردت کتاب شد ...

+ از سایه ها ملول شده این دل خراب

+ ای رودبار عشق

ای رودبار عشق !
اگر میشه
مرا باخودت ببر ...
منهم عاشقم
خواهم بسان تو ،
با موج موجِ سرکشی ها،
بشکنم سرم!

انجیلا پگاهی

+  

چقدر ساده ،
ساده ،
ساده،...
مرگ ،
بستر ِ آخر ،
به یک پرنده میشود !




انجیلا پگاهی

+ انگار تار ِ حوصله ِ من تمام شد

+ هر چه میخواهم ...

هرچه میخواهم که فکرت از سر م

دور ســـــازم لیــــک می روید برم

همچو دست صاعقــــه در زندگیم

میرسد می ســـوزد آخــــر پیکرم

گاه پر تردیـــــد و گاهی شـادِ شاد

راه ِ بغـــرنجــست امــــا میــــروم

کیستی ای سر زده در لحظـــه ها

گرم کـــــــردی فصـــل سرد آخرم

جاده جـــاده عشــق راهم میبری

چون خـــدای عشق میشی باورم

ای بهـــارِ ســــر زده در نبضِ شعر

یاد تــــو در هـــــر غزل می پرورم

انجیلا پگاهی

+ خواب

+ در من چراغ و آیینه روشن