ســـــــــــــــــــپیده هـــــــــا

+ شکایت...

+ بیا روشن کن از چشمت...

بیــــا روشــــــن کن از چـــشمت شب ِ تارِ  غزلها را

ز غـــــم آزاد کــــن یک لحـــظه هم گر میشه رویا را

بدون تو هوای شعر و شاعر هردو  افسرده ست 

بیـــــا تغــــــــییر ده این خفتـــگان مانــــده  در جا را

نه روزم آفــــــــــتابی است  و نی شبــهام  مهتابی

غــبار و سایه پوشــــیده همه جا ، بی تو ، دنــــیا را

سرودن با تو زیبا هست و شعر و شاعری ها هم

تو باشی امتــــزاج خوبی مـــــیشه شــــعر ِ زیبا را

بـــــــیا تا عـــشق را رقصـــم به دســـتان نسیم تو

وزان آتـــــــــش که تا پیـــــچم  به دور ِ تو تمــــــنا را  

انجیلا پگاهی

جنوری 2012

+ بنگر ...

بنگر چگونه نیست کنم عهد ِ خام را

بر خاک ریزم عاقبت این تلـــخ جام را

آنچه زتو شنیده بدم دام بـُد...، کنــــــون

لعنت بگویم عاطفه ی هر ســـــلام را

بی حرفهای دوزخی ات زنــــدگی کنم

دیگر زتو نمی شنوم یک کـــــــلام را

بر پوچی خدای محبت رسیـــــــده ام

حالا که من قدم زده ام این نــــظام  را

قهرم به سنگ میشکند عهد خام ، بعد..

بر دار میزند  تو و شعر و پیـــــام  را

انجیلا پگاهی

فرانکفورت

30.12.2011

+ در سطور شعر...

+ با شیرینی هایت آخر...

با شیرینــی هایت آخر حل و مل

میـــــــشوم تا باز میـــگویم غزل

باز دورم مـــــــیزنی با پیچ و تاب

آه ای عـشق  ای شکوه بی مثل

چــــشم تا وا میکنم ایستاده یی

پیشـــــرویم سـبز چون ماه حمل

گـــــــام های روز هایم میشوی

در کــــــــنارم مـــــثل زنبورِ عسل

ایــــــــن صـــفا و پاکی ودلدادگی

عاشقم سازد نه کم، بیش از اول

باز  مـــــــیبینم خودم در چشم تو

پـــــــرتو  خورشـــید میگیرم  بغل

پیــرهن میشم در آغوشت ز وجد

عشـق میرقصم نِـیـٌَم دیگر کسل

باش بامن ای خـــدای  لحظه هــا

باش با مــــن تا همیشه بی خلل

فرانکفورت دسمبر 2011

+ محکوم

+ چطوری شد ؟چگونه شد؟

چطوری شد ؟ چگونه شد ؟، اتفاقی نبود

که مثل صاعقه آمد دلم ز دست ربود

حواسم هیچ نبود آی شاعرانه گیها!

که سرزد آمدو یک لحظه عشق را بسرود

کنون در آیینه ی عشق من  ماندم و او

و این سکوتی که بین دو ،هیچ لب نه گشود

چقدر دیر شده حال وقت رفتن نیست

چطوری و چگونه ؟ ...حال زین سوال چه سود؟

پگاهی

+ نقاش نیستم ....

• نسخه پشتیبان مطالب وبلاگ

نـــــــقاش نیستم که ترا چــــون خدا کشم

در ســــــاحت زمین  نفست روشنا کشم

با رنگـــــــــــهای شوخ وطبیعی زندگی

زیــــــــــبا ترت ازین  ته ِ آیینه ها کشم

از شامــــــها سیاهی   وز هر پـــگاه نور

رنگی گرفته چهره و مــــــــــوی ترا کشم

دریــــــــــای مهربانی  وخوشـــقلبی را فقط

در صـــــــــفحهِ نقاشی ِ مثل ِ شما کشم

زیـــــــــــــبایی تخــــیلیی شـــــاعرانه یی

پرچــــشمه های عشق ، حضورت جدا کشم

همراه ِ عــــــطر با غچه های پر از بـــهار

 با گــــــــردش نـســـیم  به هر جا رها کشم

عاشـــــــقترین زقیس و ز فـــرهاد و وامقت

تصویر عاشقانه ی ســــــــــر تا به پا کشم

  ..........................

اما...

نقاش نیستم که ترا چون خدا کشم...

16.12.2011

+ همچون ستاره بهت دلم پلک میزنم...

 همچون ستاره بهت دلم پلک میزنم

بنشسته ام نگاه تو از دل نمی کنم

ای عاشقانه های زمینی بمن بخند

دانی که با نگاه تو هر شام روشنم

نامت نمی برم ز تو صحبت نمی کنم

سوگند خویش را ابدا هم نمیشکنم

امشب  همان ترانه به گوش دلم بخوان

آنشب همان که لرزه بیانداخت بر تنم

تنـــــــهاییم با تو گـــپ عشق میزنم

دانم  تویی تو محرم اسرار گفتنم

دسمبر 2011

+ سرم هوای غزل های عاشقانه زده...

سـرم  هــــوای غــــــزل هـــای عاشــــــــــقانه زده
خــبر رســیده خــــــــبر هات ســـــــر به خـــانه زده
چــه بیـــــــقرار شـــــــده دل ، دل سبـــــــیلی مـــن
چــه بیــــــــقرار  که آتــــــش  به آشـــــــــیانه زده

چــه .. روز ها که ایــــن  دســــت ِعاشـــقم  نا آرام

قــلم گرفــــــــته و  تــــــــقویم را نـــــــــــشانه زده
دوباره  پر ز نــشـاطم بـــــــــکن حــــضرت عشــق

عبـــــور کــن گـــــــــــلِ ِ را کز تو  نو جـــوانه زده

نـــــــگاه کن که   نگاه ِ کبـــــــوتر ِ عاشــــــــــق

دوبـــاره  خــــنده  به خوشــــبخـتی  زمـــــانه زده

غزل  هــوای تو  بگرفـــــــته صد تبـــــــــسم ِ شاد

کی گفته هـــــیچ  غزل  حرف از شـــــــــما نه  زده؟!

چگونه  صــــــــــبر... الا وای ِ من ز دســـــت فراق

که باز  شـــانه ِ صــــــــــبرم تـــــــازیانــــــه زده

کســـی نشــــسته سر شـــــــــاخهِ درخــــــت خیال،

همـــــو که بـاز به تنـــــهایــی هام  شـــــــــــانه زده

فرانکفورت

دسمبر 2011