ســـــــــــــــــــپیده هـــــــــا

بنام آنکه همه عاشقانه ها بر اوست

+ در من چراغ و آیینه روشن

 
در مــن چراغ و آییـــــــنه روشــــن
در مــــن هزار چــــشمه خروشـــان
در من نفـــس بکش هـــمه دلــــتنگی
شــــب ها و روزهــــای پریــــــشان

با من بـــــــــپر یکشبه خورشــــــید
با نردبان عشــق ، نکن سســــــــتی
آن متن تار و تیـــــــــــره دلتنــــگی
خط زن همو که از شب ِ غم گفتـــی

من با تو ام قــدم به قــــــدم همـــــره
با قـــــوده محـــــبت و احســـــاسم
با هــــرچه آرزوســــــت برای تــو
دیگر ترا غمــــــین نمیــــــخواهـــم

آن ریشــــه های مانده ز تلخـــی را
بیـــرون زخــانه ی دلک خود کــن
آییـــــنه دلت فقــــــــــــط ازین بعد
فارغ ز ســـــــایه های شد نشد کن

پر از بهـــــــانه های چه دنـیــایی؟
درگیر ، خسته ، مانده و تنــــهایی
من بال عشق تو شـــده ام پر زن!
با من چــرا عـــــــــــزیز نمـیایی؟


پگاهی
نویسنده : انجیــــــــــلا پـــــــــــگاهی ; ساعت ۱:۳۸ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱۳٩٠/۱۱/۳٠
تگ ها:
comment نظرات () لینک