از قاب شکسته ی زمان گم شده ام


از قــــاب شکســـته ی زمــان گم شده ام
افتــــاده ز چــــشمِ مردمان گم شده ام

از انجـــمنِ محــــــبت و الفـــــــــــت هم
در حاشیه های بی نــشان گم شده ام

من شور و هـــــــیاهو و صـــــــدایی بودم
اکنون ز هـــــــــــوای هیجان گم شده ام

دیـــــــگر نه طلـــــــوعی نه غروبی بینم
یعنی تهِ چاهــــی بیگمان گم شده ام

بر طـــــــــاقِ فراموشی پسِ گــــرد و غبار
دیدم ز نــــگاه ِ عاشقان گــــــم شده ام

انجیلا پگاهی
13.05.2013

/ 0 نظر / 10 بازدید