آمد از سمت غزلها و سرود

آمد از سمت غـــــــزلها و ســـرود
شاخه ی میخکی هــمراهش بود

خـــوشه ی خنده و شادیی لبش
بارِ تر داشــــــــت از سلام ودروود

حـــــــــس زیبا و پر آهنگِ صداش
نرم پیــچید بر دو گوشــــــم زود

ســـــــــوی من با دودست روینده
حــــــرم آغوش خویش را بگشود

پیــــــچ در پیـــچ و شعله در شعله
عــــــــشق آتش به لحظه میافزود

دو پــــــــرنده دو پرســـــتو دو نگاه
میــــــــــروند میپرند زمرز و حــدود

مـــــــــــیروند تا بلندیی احساس
زین فضـــــــــای غمین و دردآلـــود

ازحــــــــریم دوتـــا دلِ عاشـــــــق
دور بادا نگـــــــــاه ِ شـــــور و کبود!

انجیلا پگاهی

04.12.2012
/ 0 نظر / 12 بازدید