بغضِ تنهایی من

 

بغضِ تنـــــهایی من کم کم رفیقم مـیــشود
در بغل میگیردَم یار و شـــــفیقم میــــشود
تا بــــهارم می برد با دستـــــــــــهای حادثه
نا امیدی ها به دل ، زخــمِ عمیقم میــشود

ا. پگاهی

/ 0 نظر / 7 بازدید