گلساقه ی احساس را نشکن

گلساقه ی احــساس را نشکن
ای دســـتهای سرد از آهـــــن
بگذار تا سر سبز خـــود باشد
روح ِ بلندِ خــــــــوابهای من

بگذار که این روزِ روشــــن را
با چــــشمه ها باشم همگردن
اینجا ضرورت نیست سد باشی
راه ِ محـــــــــبت راهِ دلبستن


ا.پگاهی
18.06.2013
/ 1 نظر / 6 بازدید